Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

And for a minute there, I lost myself.


Μόνο που δε με ξαναβρήκα. 

Ένα) Γιατί δεν είμαι αρκετά περιπετειώδης, ενθουσιώδης ή ενδιαφέρουσα
Δύο) Γιατί δεν είμαι αρκετά εκδηλωτική, δυναμική ή υποβλητική. 
Τρία) Και γιατί ποτέ δεν ήμουν πουθενά τελευταία. 
Τέσσερα) Και γιατί παραμένω έτσι, να κυκλοφορώ με το στραπατσαρισμένο βιβλίο στην τσάντα- να μη χορεύω αρκετά και να μην επαναστατώ καθόλου. Να μη (διασκεδά)ζω όσο θα έπρεπε, να μη μιλώ όσο θα ήθελα. [Και τώρα τελευταία να μην αναπνέω σχεδόν.]
Πέντε) Όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε νεκροί κι εγώ μια νεκροζώντανη- ας το αποδεχτώ. [Για κανένα πούστη δε θυσιάζομαι. Ή μήπως όχι;]
Έξι) Δεν μπορώ. 
Εφτά) Θέλω να γράψω συνειρμικά και λυρικά και συγκαλυμμένα μα οι λέξεις δε βγαίνουν.
Οχτώ) Και είναι τουλάχιστον αφελές που πίστεψα πως κάτι άλλαξε. Μα το πίστεψα με πάθος και τώρα έχω μείνει μετέωρη. 

Α γαμήσου. 


2 σχόλια:

  1. Μόνο που ίσως τώρα να σε βρίσκεις πιο πολύ από ποτέ!
    Καληνύχτα<3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το τοπίο σα να ξεκαθαρίζει. Μα ίσως θα προτιμούσα να 'μενε ομιχλώδες.
      Φαντασματάκι <3

      Διαγραφή