Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013

Maybe I hold you to blame/ for all the reasons that you left.


Γιατί έλειπες τόσο καιρό;
Σε ζήταγα κάθε δεύτερο λεπτό

κατέληξα να κοιμάμαι ακατάπαυστα κουλουριασμένη στο αγαπημένο σου μαξιλάρι
σχεδόν δεν έπινα και σίγουρα δεν έτρωγα
-όχι όσο συνήθως-
ανέβηκα στη ραφιέρα και κατέλαβα το στερεοφωνικό
δεν μ' έδιωξε κανείς και βαρέθηκα. 
Φαντάσου πόσο μου έλειψες-
τώρα που γύρισες
αντί να σου κρατάω μούτρα
γουργουρίζω και σου τρίβομαι. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου