Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

The moon is down.


Θέλω να κουλουριαστώ στο κρεβάτι- μια μπάλα από δέρμα και μαλλιά
να υψώσω τα σκεπάσματα ως τα αυτιά- κάνει κρύο και τρέμω ολάκερη
να μισοαγκαλιάσω το μαξιλάρι- παρήγορη παρέα και τούτο το χειμώνα
να κλείσω τα μάτια- χωρίς η περίσσια υγρασία να δραπετεύσει στα μάγουλα
και να μην ξαναβγώ από τούτη τη φωλιά- ποτέ, ποτέ, ποτέ. 

[Και για πρώτη φορά εδώ και μήνες, δε θέλω να κάνω χώρο και για εσένα κάπου εκεί δίπλα μου.]

5 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. Λούτρινα και αφεψήματα και για σένα, τότε!

      Διαγραφή
  2. Έχει λόγο το φεγγάρι όταν πέφτει. Κείνο γνωρίζει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αιτούμαι άδεια της δημιουργού να χρησιμοποιήσω το κείμενο σε μια μουσική σύνθεση. Δεν θα κοινοποιηθεί το ίδιο το κείμενο, απλώς θα αποτελέσει υλικό προς έμπνευση και επεξεργασία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την έχεις! =)
      (και εννοείται ότι πολύ θα ήθελα να το ακούσω αν το εκτελέσεις κιόλας)

      Διαγραφή